ماهنامه صبا
«سیاوش» با تکیه بر یکی از تراژیک‌ترین داستان‌های شاهنامه، میان نمایش و موسیقی ایستاده است؛ اجرایی که توانسته قصه‌ای کهن را برای مخاطب امروز دیدنی کند، اما هنوز در عمق بخشیدن به برخی شخصیت‌ها با ظرفیت قصه فاصله دارد.
پرسش اینجاست که یک کارگردان وطنی تا چه اندازه مجاز است دست به چنین اقتباس و بازتولید حوادث روی داده در یک فیلم دیگر بزند؟ آیا در این صورت نباید به مخاطب توضیح دهد که این فیلم اقتباسی آزاد یا نعل به نعل از فیلم دیگری است؟
«گربه سیاه» در عین حال از اشارات نخ‌نمای سیاه سینمای ما نسبت به جامعه رنج می‌برد؛ تم‌های رایج و غلطی مانند نگاه منفی و متعصبانه یک خانواده سنتی و مذهبی به فرزندش که می‌خواهد مسیر متفاوتی را طی کنند.