این روزها نام خانوالا بیش از گذشته در بحثهای مربوط به «بامداد خمار» به چشم میخورد؛ نقشی با بازی حسین کیانی که قرار بود هیبت و اقتدار یک شخصیت بانفوذ را به تصویر بکشد، اما شیوه اجرای آن پرسشهایی درباره باورپذیری شخصیت ایجاد کرده است.
«آرش» علی سرابی بیش از آنکه یک تئاتر قدرتمند باشد، یک پروژه عظیم و پرزرقوبرق است؛ نمایشی که هرچه بیشتر میخواهد چشمها را خیره کند، بیشتر از قلب اسطوره فاصله میگیرد.