ماهنامه صبا
از «دختری با کفش‌های کتانی» و «من ترانه ۱۵ سال دارم» تا «دربند» و «دختر»، سینمای ایران بارها به سراغ قصه دخترانی رفته که میان خواسته‌های شخصی، محدودیت‌های اجتماعی و انتظارات خانواده به دنبال ساختن مسیر زندگی خود هستند؛ روایت‌هایی که به مناسبت روز جهانی دختر، بار دیگر فرصت مرور آن‌ها فراهم شده است.
داریوش عیاری در چند دهه فعالیت در سینمای ایران، پشت دوربین آثاری ایستاد که هرکدام بخشی از تجربه‌های متفاوت این سینما را روایت می‌کنند؛ از «دختری با کفش‌های کتانی» و «زندان زنان» تا «خانه پدری». مرور کارنامه او، فرصتی برای بازخوانی نقش فیلم‌برداری در شکل‌گیری جهان بصری فیلم‌های ماندگار سینمای ایران است.