محبوبیت مینیونها همیشه از توانایی آنها در تبدیل سادهترین موقعیتها به کمدی ناشی شده است؛ ویژگیای که در «مینیونها و هیولاها» با ارجاع به سینمای صامت، بُعد تازهای پیدا میکند. این بار تاریخ سینما نه صرفاً پسزمینه داستان، بلکه بخشی از ابزار شوخیسازی فیلم است.
«داستان اسباب بازی 5» بازگشته تا ثابت کند دنیای اسباببازیها هنوز حرفی برای گفتن دارد؛ این بار در مواجهه با نسلی که بیشتر از عروسکها با صفحهنمایشها سرگرم است.
انیمیشن بلند «یوز» با وجود دغدغههای قابل احترام فرهنگی و زیستمحیطی، در فیلمنامهنویسی دچار سادهسازی افراطی است؛ رویکردی که باعث میشود روایت، شخصیتها و کشمکشها پیش از آنکه شکل بگیرند، رها شوند.