ماهنامه صبا
فیلم پل خواب با ایدهای بلندپروازانه برای روایت سقوط یک شخصیت آغاز میشود، اما هرچه داستان جلوتر میرود، در پرداخت قصه و شخصیتها از مسیر اصلی خود فاصله میگیرد.
در «پل خواب» فیلمساز با روایت زندگی «شهاب» سعی دارد او را در مسیری قرار دهد که راسکلنیکف فهرمان رمان «جنایت و مکافات» قرار گرفت. دنیایی کاملا ویران؛ شراکتی شکست خورده و ورشکستگی و موانع بزرگ برای شروع یک زندگی مشکلات. کارگردان سعی کرده تمام مسیرهای شهاب را به بنبست هدایت کند که جنایت او در نهایت مانند رمان «جنایت و مکافات» توجیه شود اما داستان هرچه جلوتر میرود فیلمساز از این امر دور میافتد.
اکتای براهنی برای رسیدن به اوج داستان شهاب را به سوی مواد مخدر سوق میدهد که درگیری با مشکلات فراوان و تصمیمات اشتباهی که شهاب میگیرد را به آن نسبت دهد. اما صرف مصرف مواد مخدر دلیلی برای خلق یک موقعیت نمیشود و به همین دلیل به محضی اتفاق اصلی داستان، یعنی جنابت شهاب، رخ میدهد، تاب و توان فیلم افت پیدا میکند و گویی فیلم در سراشیبی سقوط قرار میگیرد.
پس از قتل، یعنی پس کشتن پیرزن پولدار توسط شهاب، فیلم کاملا در یک بنبست گیر میکند درصورتیکه در «جنایت و مکافات» داستاسوفکی جستجوی درونی شخصیت پس از قتل تازه آغاز میشود.
شخصیتهای منفعل هم در «پل خواب» بسیار هستند مانند پدر ساده و فرهنگی شهاب که تنها به عنوان یک تیپ شعاری در فیلم حضور دارد و مانند نامزد شهاب هیچ تاثیری در پیشبرد قصه ندارد. به همین جهت فیلم دارای ضرباهنگ هماهنگ و منظمی نیست.
بازیگری فیلم هم تعریفی ندارد، از بازی ساعد سهیلی به عنوان بازیگر شهاب گرفته تا نقش هومن سیدی که کپی یکی از سریالهایی است که همان زمان پخش میشد. به نظر میرسد اکتای براهنی قصد داشته باب تازهای هم در زندگی خود و هم در سینمای ایران باز کند و با ساخت اقتباسی آزاد از «جنایت و مکافات» ورود خود به سینمای ایران را ثبت کند اما متاسفانه موفق نشده است.
تاکنون اقتباسی از «جنایت و مکافات» در سینمای ایران ساخته نشده بود پس همین که یک کارگردان ایرانی سعی داشته به عنوان اولین فیلم خود اقتباسی آزاد از یکی از مشهورترین رمانهای ادبیات جهان بسازد، جای شگفتی دارد.
اکتای براهنی در یکی مصاحبههایش گفته بود در فیلم «پل خواب» دستش بسته بوده است و نتوانسته آن فیلمی که میخواهد را بسازد اما در «پیر پسر» هرچه آنچه خواسته انجام داده است.
منبع: سلام سینما