ماهنامه صبا
فیلم سینمایی «قایقسواری در تهران» به کارگردانی رسول صدرعاملی، با روایتی طنزآلود و انسانی، داستان مردی میانسال را روایت میکند که در یک روز شلوغ شهری، ناخواسته با گذشته، انتخابها و مسئولیتهای زندگیاش روبهرو میشود؛ اثری خانوادگی که با استقبال مخاطبان همراه بوده است.
فیلم سینمایی «قایقسواری در تهران» یک اثر اجتماعی–کمدیدرام است که به کارگردانی رسول صدرعاملی در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. تهیهکننده این فیلم روحالله سهرابی و نویسنده و بازیگر نقش اصلی آن پیمان قاسمخانی است. در کنار او، بازیگرانی چون سحر دولتشاهی، زهرا داوودنژاد، محمد بحرانی، بنیتا افشاری، آرمیتا قبادی و کسری پرتوی حضور دارند و امین حیایی با گریم متفاوت در فیلم دیده میشود.
داستان فیلم حول بازگشت مردی میانسال به تهران و مواجهه او با چالشهای فرهنگی و خانوادگی میچرخد و با استقبال مخاطبان جشنواره همراه بوده است.
مازیار برای انجام امور اداری و آماده شدن برای ازدواج، وارد روزی شلوغ و پرحادثه میشود. در این مسیر تلفنش با گوشی هدیه، یکی از دوستان قدیمی و عشق دوران دانشجوییاش، جابهجا میشود و باعث میشود او ناخواسته مسئولیت مراقبت از آیدا، دختر هشتساله هدیه، را برعهده گیرد. در دل ترافیک و هیاهوی تهران، مازیار با موقعیتهای طنز و چالشهای روزمره مواجه میشود که او را وادار میکند درباره گذشته و تصمیمهایش بازنگری کند.
موضوع اصلی فیلم حول بازگشت، انتخاب و مسئولیت شکل گرفته است. مازیار نماد مهاجری است که پس از سالها، نه تنها به شهر و دوستان قدیمی بازمیگردد، بلکه با گذشته و تصمیمهایش روبهرو میشود. هرچند فیلم سرگرمی محور است اما در کل به مضامین متفاوتی میپردازد: اختلاف نسلها، مسئولیتپذیری، اهمیت انتخابهای آگاهانه، صداقت در روابط و استقلال و تلاش زنان. رابطه مازیار با آیدا جنبه انسانی و اخلاقی داستان را تقویت میکند و هدیه بهعنوان مادر تنها و کارآفرین، نمونه زن مستقل و مسئولیتپذیر ارائه میدهد. همچنین فیلم نقدی طنزگونه به رفتارهای شهروندی و مشکلات ترافیک تهران دارد که بدون بار منفی یا تلخ، فضایی سرگرمکننده ایجاد میکند.
یکی از نقاط قوت فیلم لحن کمدی–درام آن است که مخاطب را با فضایی سبک و سرگرمکننده همراه میکند. شخصیت هدیه بهعنوان مادر و صاحب رستوران نمونه مثبت زن مستقل، پرتلاش و مسئولیتپذیر است. فیلم در ایجاد موقعیتهای طنز از ارجاعات جنسی استفاده نمیکند و بیشتر بر سوءتفاهمها، تضاد شخصیتها و موقعیتهای شهری تکیه دارد. نقد طنزگونه رفتار شهری و روابط بین افراد در شهر نیز از دیگر نقاط قوت آن است. از ضعفهای فیلم میتوان به پراکندگی خردهداستانها اشاره کرد؛ ترکیب موقعیتهای مختلف مانند درد زایمان نیلوفر، قرارداد رستوران، تصادف، اداره پست و مزون عروس گاهی باعث میشود ریتم داستان اپیزودیک و شلوغ شود. برخی شخصیتها مانند پارمیس و امیرسام بهصورت تیپیک و تا حدی کاریکاتوری طراحی شدهاند. همچنین تغییر سریع تصمیم مازیار برای ازدواج، اگرچه در لحن کمدی پذیرفتنی است، ممکن است در نظر مخاطب جدی، سادهسازی شده به نظر برسد.
با توجه به محتوا، ردهبندی فیلم +۱۲ سال مناسب است.
در مجموع، فیلم یک اثر سرگرمکننده و خانوادگی با لحن کمدی–درام است و تمرکز اصلی خود را روی روابط انسانی، انتخابهای آگاهانه و مسئولیت میگذارد. شخصیتها واقعگرایانه و متنوع هستند، به ویژه هدیه و مازیار که تعاملاتشان جنبه اخلاقی و انسانی داستان را تقویت میکند. نقد طنزگونه رفتار شهری و موقعیتهای کمدی، لحن فیلم را سبک و حالخوبکن کرده است. فیلم مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است و بدون اتکا به خشونت، اروتیک یا شوخیهای جنسی، پیامهای اخلاقی و خانوادگی مثبت را منتقل میکند.
دیدار