در روزگاری که سینمای ایران نوجوانان را فراموش کرده، «لیپار» با قهرمانی جسور و روایتی صمیمی، قدمی تازه برای احیای این ژانر برمیدارد.
فیلم تازه سیروس الوند، با همه ظرافت بصریاش، بیش از آنکه از امروز بگوید، پژواکی از دیروز است؛ میان فیلم فارسی و واقعگرایی، جایی که زن هنوز حاشیهنشین و مرد، بیخطاست.
انیمیشن ایرانی «یوز» روایت سفری درونی است؛ سفری از غربت تا شناخت خویشتن. این اثر با نگاهی به هویت، محیطزیست و معنای بازگشت، تجربهای متفاوت از انیمیشنسازی ایرانی ارائه میدهد.