ماهنامه صبا

استودیو جیبلی فقط یک استودیوی انیمیشن نیست؛ نقطه تلاقی هنر، فلسفه، طبیعت و خیال‌پردازی است که با آثار ماندگاری چون «شهر اشباح» و «قلعه متحرک هاول» نگاه جهان به انیمیشن را دگرگون کرد.

رسانه‌ها دوباره به سراغ کودک آمده‌اند؛ اما در رقابت میان سریال‌های جهانی و تولیدات ایرانی، شکاف بزرگی دیده می‌شود. پرونده پیش‌رو روایت این شکاف است: از موفقیت جهانی کوکوملون و پاوپاترول تا تلاش تازه سریال‌های ایرانی برای بازگشت به قلب خانواده‌ها.

ابوالحسن داوودی، خالق «سفر جادویی»، از روزهای طلایی سینمای کودک و مسیر سقوط آن می‌گوید؛ سینمایی که به‌گفته او روزگاری پیش‌رو بود و امروز به مرگ نزدیک شده است.

صنعت انیمیشن با تنوع سبک و رویکرد استودیوهای بزرگ شکل گرفته است؛ جایی که دیزنی، پیکسار، جیبلی و لایکا هرکدام با جهان‌سازی و فلسفه‌ خاص خود، مسیر متفاوتی در روایت و هنر دنبال می‌کنند.

به گزارش صبا: دیزنی تنها سازنده انیمیشن نیست؛ کارخانه‌ای برای تولید رؤیا، خاطره و فرهنگ مشترک جهانی است—جایی که شخصیت‌هایی مانند السا، شیرشاه و پینوکیو مرز زبان و قاره را درنوردیده‌اند.

به گزارش صبا: رضا فیاضی در روایت‌هایی صمیمی از عشق عمیقش به کودکان، تجربه‌هایش در آموزش و ارتباط با آن‌ها و فاصله نسل امروز با گذشته می‌گوید؛ نگاهی که فلسفه کاری او در هنر کودک را معنا می‌بخشد.

مرتضی امینی‌تبار با بازی در نقش «مسعود عبدی» در «عملیات مهندسی» نگاه تازه‌ای از توانایی‌های خود ارائه داد؛ حضوری که توجه مخاطبان را جلب کرد و تجربه‌ای متفاوت برای او رقم زد.

در قسمت‌های اخیر «بامداد خمار»، تقابل سه مرد با ویژگی‌های مثبت اما ناسازگار، جان تازه‌ای به ملودرام داده است؛ رحیمِ جذاب، منصورِ نجیب و اصلانِ همه‌چی‌تمام، انتخاب محبوبه را به پیچیده‌ترین معادله احساسی سریال تبدیل کرده‌اند.

«گوزن‌های اتوبان» با وجود سوژه‌ای داغ و شروعی امیدوارکننده، خیلی زود در آشفتگی روایی و شخصیت‌پردازی سطحی فرو می‌رود و به‌جای نقد دنیای اینستاگرام، خود اسیر زرق‌وبرق آن می‌شود.

«شاه‌نقش» فیلمی است موقعیت‌محور با دیالوگ‌هایی پرریتم که در پس خنده‌های ظاهری، نقدی تند به ساختارهای معیوب و نادیده‌گرفتن قشر زحمتکش هنروران را پنهان کرده است.