ماهنامه صبا
«شفرونی» با ترکیب طنز، آشپزی و حضور چهره‌های محبوب، توانسته جای خود را در میان مخاطبان ایرانی تثبیت کند. اما نقدهایی درباره تبلیغات زیاد و کمبود تنوع میهمانان نشان می‌دهد که برنامه هنوز راهی برای کامل شدن دارد.»
سقوط سلیقه کمدی‌سازی در ایران از دل روایت و شخصیت‌های شلخته «کفایت مذاکرات» بیرون کشیده می‌شود؛ فیلمی که نمونه‌ای از تکرار بی‌پایان ابتذال در سینمای تجاری امروز است.
فیلم با اتکا به شوخی‌های کلامی و حضور پرانرژی بهرام افشاری می‌کوشد خود را سرپا نگه دارد، اما نبود منطق دراماتیک، انسجام روایی و شخصیت‌پردازی کافی باعث شده ظرفیت بالقوه‌اش هدر برود.
در شروع «هزار و یک شب»، روایت پرشتاب و فضای سنگین نشان می‌دهد که این سریال قصد دارد قصه‌ای جسور، تلخ و پیچیده از روابط انسانی و بحران‌های شهری بازگو کند.
فیلم «بی‌سروصدا» با تمرکز بر شخصیت‌هایی بازنده اما انسانی، قصه‌ای می‌سازد که تلخی آن از دل واقعیت برمی‌آید. اثری که با بازی‌های قابل‌توجه و جهان بصری دقیق، در اکران آنلاین بیش از پیش دیده می‌شود.
سینما برای کودکان فقط سرگرمی نیست؛ رسانه‌ای است که می‌تواند ذهن، احساس و تخیل نسل آینده را شکل دهد. نگاهی به مهم‌ترین جشنواره‌های فیلم کودک جهان نشان می‌دهد که کشورها چگونه از تصویر برای آموزش، هویت‌سازی و پرورش سواد رسانه‌ای بهره می‌گیرند؛ جایی که کودکان تنها تماشاگر نیستند، بلکه داور، خالق و شهروندان فعال فرهنگ بصری‌اند.
وحید نیکخواه‌آزاد با حسرت از رکود امروز سینمای کودک می‌گوید و معتقد است بی‌توجهی مدیریتی، زنجیره‌ای را از هم گسسته که روزگاری این سینما را به دوران طلایی رسانده بود.
سونی پیکچرز انیمیشن از یک استودیوی کوچک در سال ۲۰۰۲ به یکی از نوآورترین تولیدکنندگان انیمیشن جهان تبدیل شد و با آثاری چون «هتل ترانسیلوانیا» و «ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی» به شهرت جهانی رسید.
خالق «سفر جادویی» معتقد است سینمای کودک دیگر توان رقابت با جذابیت‌های دنیای دیجیتال را ندارد و بدون بازنگری جدی، به‌طور کامل از چرخه فرهنگی حذف می‌شود.
سه دهه از «رنگ خدا» گذشته، اما صدای محسن رمضانی همچنان همان شفافیت کودکانه را دارد؛ همان پسربچه‌ای که با چشمانی نابینا اما دلی بینا، تصویری تازه از ایمان، رنج و روشنایی در سینمای ایران ساخت.