ماهنامه صبا
فیلم «بهشت تبهکاران» با روایت یک پرونده واقعی از تاریخ معاصر ایران، تلاش دارد درامی سیاسی و متفاوت خلق کند؛ اما روایت پراکنده، زمان طولانی و شخصیت‌پردازی ناتمام، آن را از رسیدن به تاثیرگذاری لازم بازمی‌دارد.
«آقای زالو» یک کمدی اجتماعی است که با نگاهی طنزآلود، فساد و فرصت‌طلبی را در جامعه نقد می‌کند و سرگذشت شخصیتی را روایت می‌کند که برای بقا مدام تغییر چهره می‌دهد.
«تاکسیدرمی» با روایتی متفاوت از روزهای پایانی حکومت پهلوی، تاریخ و طنز را در کنار هم قرار می‌دهد و با موقعیت‌های عجیب و شخصیت‌های خاص، کمدی متفاوتی را پیش روی تماشاگر می‌گذارد.
بچه زرنگ با تلفیق هیجان، ماجراجویی و فرهنگ ایرانی، تجربه‌ای سرگرم‌کننده برای کودکان و خانواده‌ها خلق کرده و نمونه‌ای از پیشرفت انیمیشن ایران در سال‌های اخیر است.
«جان سخت» با نزدیک شدن به قسمت‌های پایانی، هیجان و تعلیق بیشتری پیدا کرده و حالا به یکی از سریال‌های پرمخاطب تبدیل شده است؛ موفقیتی که به چند برگ برنده مهم در روایت و شخصیت‌پردازی گره خورده است.
فیلم پل خواب با ایده‌ای بلندپروازانه برای روایت سقوط یک شخصیت آغاز می‌شود، اما هرچه داستان جلوتر می‌رود، در پرداخت قصه و شخصیت‌ها از مسیر اصلی خود فاصله می‌گیرد.
سریال بی‌عاطفه در دل یک روایت عاشقانه، به زخم‌های پنهان گذشته و تاثیر آن بر زندگی نسل جدید می‌پردازد. قصه علی و عاطفه، تنها یک عشق ممنوعه نیست؛ بلکه روایتی از ترومای خانوادگی و چرخه‌ای است که گذشته را به حال گره می‌زند.
وقتی آرتور فلک در Joker می‌گوید «من از اول هم برای شما انسان نبودم»، از پایان یک فرآیند اجتماعی سخن می‌گوید؛ همان برچسب‌زنی‌ای که هاوارد بکر در «Outsiders» شرح می‌دهد. «وحشی» اما با داود اشرف، روایتگر میانه این مسیر است؛ جایی که انسان، پیش از ارتکاب جرم، نام‌گذاری شده است.
«روشن» با فاصله گرفتن از روایت‌های صرفاً خانوادگی، بر شخصیت مردی متمرکز می‌شود که زیر فشار بحران اقتصادی و شکست‌های عاطفی در آستانه فروپاشی قرار دارد. با بازی رضا عطاران، این فیلم تصویری از قهرمانی ناکام ارائه می‌دهد که حتی نسبتش با خود نیز روشن نیست.
یکی از اشکالات بزرگ عرصه مستند این است که درآمدزا نیست؛ همین مسئله باعث می‌شود هم مستندسازها در برخی موارد محافظه‌کارتر رفتار کنند و هم مدیران. اگر فکری شود که وقتی فیلم ساخته می‌شود وارد بازار عرضه شود و هزینه خود را برگرداند، طبیعتاً اتفاقات دیگری می‌افتد