ماهنامه صبا
«رقص باد» میتوانست روایتی از گرهخوردگی سرنوشت فرد و جامعه در لحظهای بحرانی باشد، اما با تمرکز یکسویه بر درام شخصی و تقلیل جنگ به عنصری تزئینی، فرصت خلق یک روایت عمیق و یکپارچه را از دست میدهد.
«حال خوب زن» تلنگری جدی به زوجهایی است که با چالشهای مشابه، اما ناگفته، دستوپنجه نرم میکنند؛ مسئلهای که در بسیاری از موارد، به یکی از ریشههای اصلی طلاق بدل شده است.
فیلم ارش معیریان علیرغم تلاش برای ارائه ظاهری حرفهای و خلق فضایی مدرن، بهدلیل ضعف جدی در فیلمنامه، بازیگری و دوبله، از تبدیل شدن به یک پکیج کامل بازمیماند و مخاطب را با روایتی گیجکننده و شعاری تنها میگذارد.
فیلم «سرزمین فرشتهها» روایتی انسانی، شاعرانه و تأثیرگذار از دل یکی از تلخترین جغرافیاهای معاصر است. غزه، سرزمینی که جنگ، مرگ و فقدان در آن به بخشی از زیست روزمره انسانها بدل شده است. بابک خواجهپاشا در این اثر، بهجای تمرکز صرف بر ویرانی، خشونت و تصاویر آشنای جنگ، نگاه خود را معطوف به مفهومی ظریفتر اما عمیقتر میکند.
نمیتوان تلاش «قمارباز» برای ورود به قلمرویی دشوار و کمتر تجربهشده را نادیده گرفت. فیلمی که محافظهکار نیست؛ ریسک میکند، محدودیت را میپذیرد و سعی دارد درباره مسئلهای معاصر حرف بزند.
فیلم «دختر پریخانم» با جسارتی کمسابقه میکوشد درام روانشناختی، رئالیسم جادویی و روایتهای پستمدرن را در یک جهان واحد به هم پیوند بزند؛ تلاشی بلندپروازانه که از نظر بصری و نمادین چشمگیر است، اما در انسجام روایی و قرارداد ژانری دچار لغزش میشود.
«تقاطع نهایی» از آن دست فیلمهایی است که بیش از آنکه با عناصر فرمی مخاطب را درگیر کند، او را به تحلیل و تأمل فرا میخواند. فیلم سعید جلیلی با وجود ضعفهای روایی و اجرایی، در لایههای عمیقتر خود به نقد سازوکارهای سلطه، اعتماد و تملک میپردازد و از این منظر واجد اهمیت است.
در حالی که سینمای ایران سابقه درخشانی در خلق صحنههای اعدام با تعلیق و اضطراب ماندگار دارد، «زندهشور» با ناتوانی در فرم، روایت و هدایت بازیگران، یکی از آمادهترین موقعیتهای دراماتیک را به اثری شلخته و کماثر بدل میکند
«مارون» میتوانست روایتی جسورانه از تقاطع علم، اخلاق و قدرت باشد؛ اما آنچه بر پرده شکل میگیرد، نه یک تریلر علمی متقاعدکننده، بلکه تصویری خام، بیجان و ناکام از ایدهای است که هرگز به بلوغ سینمایی نمیرسد.
فیلم «گیس» به کارگردانی محسن جسور در چهارمین روز جشنوارهی فیلم فجر در کاخ رسانه به نمایش درآمد؛ اثری اجتماعی با محوریت فاجعهی انفجار پتروشیمی ماهشهر که کوشیده است فراتر از بازسازی حادثه، از دل آتش و دود، تصویر تازهای از معیشت، امید و مقاومت کارگران ایرانی بیرون بکشد.